У гэту ноч
6179 / 0
22.11.2017

Чысьціня і даверлівасьць. Экс-вакаліст «Сузор’я» зрабіў песьняю верш расстралянага паэта (прэм’ера)

У дадатку да праекту «(Не)расстраляная паэзія» колішні вакаліст гурту «Сузор’е» Павал Харэвіч прэзэнтуе песьню, якую выконвае разам з сынам Юрыем, вакалістам гурту Whiskey Way, на верш паэта Сяргея Фаміна.

Берасьцейскі музыка Павал Харэвіч, вядомы з удзелу ў гурце «Сузор’е», зацікавіўся праектам на вершы рэпрэсаваных беларускіх паэтаў і выказаў жаданьне далучыцца. Для дадатку да праекту «(Не)расстраляная паэзія» ён стварыў музыку да песьні паэта Сяргея Фаміна «У гэту ноч». Павал сыграў партыі саксафону, а вакальную партыю выканаў яго сын Юры Харэвіч, вакаліст гурту Whiskey Way. «Гэты верш мне спадабаўся сваёй чысьцінёю і нейкай даверлівасьцю, — кажа Павал. — Гэта неверагоднае дзікунства — расстрэльваць творчых людзей. І я вельмі ўсьцешаны, што ёсьць людзі, якія ўздымаюць гэтую тэму».

Аўтар верша «У гэту ноч» Сяргей Фамін паходзіць зь вёскі Пепелеўка, што на Магілёўшчыне. Ён скончыў Магілёўскі пэдтэхнікум і літаратурнае аддзяленьне пэдфаку БДУ, выкладаў беларускую мову і літаратуру ў Горацкай сельска-гаспадарчай акадэміі. Паралельна з вучобаю і працаю пісаў вершы, якія друкаваліся ў тагачаснай прэсе. За тэхнічную дасканаласьць вершаў паэта адзначыў Максім Гарэцкі, яго вершы зь беларускай мовы перакладаліся на расейскую і ўкраінскую, але ў 1930-х паэт адчуў пагрозу і засяродзіўся на перакладах. У 29 гадоў яго арыштоўваюць (1935), прыгорваюць да расстрэлу, але нечакана мяняюць прысуд на 10 гадоў канцлягера УХТПЕЧЛАГ. Некаторыя ягоныя вершы, напісаныя ўжо ў зьняволеньні, цудам дайшлі празь перапіску да сваякоў. Ужо ў лягеры яго арыштоўваюць паўторна і як удзельніка «дывэрсійнай групы» расстрэльваюць 4 сьнежня 1941 году ва ўзросьце 35 гадоў…

Паэт Сяргей Фамін (1906—1941)

Павал Харэвіч кажа, што песьня «У гэтую ноч» можа быць выкананая ўжывую гуртом Whiskey Way, дзе ён задзейнічаны ў якасьці клявішніка, саксафаніста і другога вакаліста.

Whiskey Way — У гэту ноч (музыка Паўла Харэвіча, словы Сяргея Фаміна). 

Калыхнулася месяца сінь.

На дварэ па-асеньняму вецер.

Па-асеньняму хочацца сьніць,

Па-асеньняму зоры сьвецяць.

Па-асеньняму зоры сьвецяць.              

Па-асеньняму хочацца сьніць,

(2 разы)               

Сёньня восень гуляе садам.

Дарагая! Ня бойся! Зірні!

Ты прыйдзі да мяне, мая радасьць,

Запалі ў маім сэрцы агні!

У гэту ноч я ня буду спаць.

Ты зайдзі, распляці свае косы!

Я ў сэрца люблю насыпаць

Тваіх слоў залацістае проса

Тваіх слоў залацістае проса

Я ў сэрца люблю насыпаць

(Прыпеў)

Вецер шэпча каханьне гальлю.

— Ты заходзь, мая любая, сьмела!

Пацалункамі вытку «люблю»

Па канве тваіх шчок загарэлых

Па канве тваіх шчок загарэлых

Пацалункамі вытку «люблю»

(1926)